Pieter @ Suriname

Heyhey iedereen,
Aangezien Lena op dit moment aan het werken is op haar stage, zal ik (Pieter) maar eens iets op het internet posten.
Vorig weekend hebben we bij toeval een trip kunnen regelen naar Brownsberg. We hebben daar overnacht in een dorp van boslandcreolen op de Brownsweg. Dit kon omdat onze gids daar woonde.
Toen we er aankwamen bleek dat het dorpshoofd overleden was, zo hebben we de nachtwake en de begrafenis kunnen meemaken. Bij de begrafenis hoorde een minifanfare en speciale dragers, die de kist al dansend met schijnbewegingen (zodat de geesten de weg niet konden volgen) naar de begraafplaats droegen. Terwijl stond iedereen met bloemen en palmtakken te zwaaien, te dansen en luid mee te zingen met de fanfare. Dit ongeveer een uur aan een stuk.
Spijtig genoeg hebben we hier geen foto’s van, want de lokale bevolking had er niet echt mee kunnen lachen.

Dit weekend zijn we dan naar de Ralleigh vallen geweest; vrijdagochtend met het vliegtuigje vertrokken, maandagavond terug. Dit was eeeeecht “de shit”. De eerste dag zijn we het eiland (Foengo-eiland) een beetje gaan verkennen met Gordon (gids). Die heeft ons allerlei dingen en dieren laten zien enzo. De tweede dag zijn we de Voltzberg gaan beklimmen. Na een tocht van een uur of twee door het regenwoud, stonden we aan de voet van de Voltzberg; bij dit weer echt een killer van formaat. Maar eenmaal boven vergeet je alle afzien; het uitzicht was echt om duimen en vingeren van af te likken. Daar hebben we dan gegeten en dan zijn we terug afgedaald. Om af te koelen zijn we dan naar de Anjoemaraval gegaan, een fris watervalletje in het midden van het regenwoud.
’s Avonds is er dan afgesloten met een “cirkel of death” door Lena en enkele vriendinnen. Over de afloop ga ik niet uitweiden, maar laat ons zeggen dat het spel zijn naam eer heeft aangedaan. ;-)
De volgende dag zijn we vroeg opgestaan om de moedervallen te gaan bekijken. Bleek onze bootsman al zo scheef te zijn als Lena en vriendinnen de vorige avond. Hij heeft ons dan door de rivier geloodst tot bij de moedervallen. Nadat we hier even gechilled hadden, kregen we een zwemvest aan en zijn we de rivier afgedreven tot aan onze slaapplaats. Super chill.
Onze gids zei ook dat vrouwen in hun periode niet in de rivier mochten, niet zozeer voor piranha’s (overvloedig in het water), maar deze vrouwen maken de rivier “vuil”!! ;-)
Die avond hebben we nog een optreden gekregen van de Ralleighboys, dit zijn de plaatselijke natuurbeheerders, die ook muziek maken.
De volgende dag nog gechilled en gezwommen en uitgerust en dan terug met de vlieger richting Paramaribo.

Zoals je ziet hebben we ons met twee goed geamuseerd, maar spijtig genoeg vertrek ik binnen twee dagen terug naar het koude West-Europa om mijn vrouw hier weer achter te laten voor nog twee en een halve maand.

Check zeker de foto’s, het was de moeite.

Mo syi (tot ziens)



Stagenieuws van Lena volgt spoedig, maar het is een beetje druk op het moment.